Charlie leest een boek
Nieuws

3 Nederlandse schrijvers en hun kattenboeken

Van jongs af aan lees ik al graag. Vroege jeugdherinneringen betreffen bij mij dan ook vaak boeken die ik las of verhalen die ik hoorde. Er was ooit een boek van een meisje dat een flesje had en als ze daaruit dronk dan werd haar haar eindeloos lang. En dan was er ook nog het boek waar van die flapjes inzaten. Het ging over iemand die een broertje of zusje kreeg en je kon de buik van de moeder openklappen om de baby te zien groeien (dit klinkt enigszins luguber als ik ’t zo zeg). De eerste volwaardige leesboeken waren boeken die ik mijn ouders voor me kochten bij De Slegte. Zo kreeg ik daar het boek over Jeen, genaamd ‘Je bent geweldig’, die nooit iets goed kon doen. Alle boeken die ik in mijn bezit had (ik leende ook veel uit de bibliotheek), heb ik nog altijd bewaard. Of ik ze nog wel eens lees? Nee, maar de herinnering is waarom ik ze eigenlijk bewaar.

Inmiddels is lezen één van mijn favoriete bezigheden om te ontsnappen aan de drukte van alledag. Even weg zijn van de prikkels die mijn telefoon geeft en de verplichtingen die op me wachten. Ik installeer me onder mijn pluizige gele deken op de bank met alles wat ik de komende tijd nodig heb binnen handbereik. Charlie komt altijd even kijken als ik onder onze favoriete deken duik, wat ze ook aan het doen is. Ze kneedt een comfortabel plekje op mijn schoot, geeft mijn ereader of boek kopjes en komt dan comfortabel liggen. Daar zitten we dan. Burgerlijker dan dat gaat het niet worden. Kopje koffie, een goed boek, onder de deken op de bank met een kat op schoot.

De boeken

Als liefhebber der katten is er ook genoeg leesvoer om handen waarin katten de hoofdrol spelen. Afgelopen tijd heb ik drie boeken met dat onderwerp gelezen. Ik neem je mee langs de boeken en vertel of ze wel of niet je tijd waard zijn.

 

Poes – Midas Dekkers

Midas Dekkers heeft er nooit een geheim van gemaakt dat de poes een speciale plaats bij hem inneemt. En het favoriete dier van de leukste bioloog van Nederland verdient extra aandacht: de krolse kater, de badpoes, de kroegtijger, de knijpkat, de slokop, de troetel, de jaguar en de huistiran zijn slechts enkele van de vele poezen waarmee de lezer kennismaakt.

Midas Dekkers is een hele bekende naam en toch had ik nog nooit iets gelezen of gezien van hem. Mijn vader las dit boek op vakantie en herkende mijn verhalen van Charlie in de omschrijvingen van Midas. Reden genoeg voor mij om zelf een oordeel te vellen.

Er staan vele korte verhalen in dit dunne, maar grappige boekje. Ieder verhaaltje gaat over een ander type kat. Eén van mijn favoriete is ‘De Badpoes’ waarin hij omschrijft dat lucht is wat de kat een kat maakt.

    “Doe je poes maar eens in bad. Dat natte plukje wanhoop, dat je aankijkt als een jood een nazi, ziet eruit als hoe het is: leeggelopen.”

Ik vond dit boekje vermakelijk en herkenbaar. Dit is echt bij uitstek geschikt voor kattenliefhebbers die op het toilet zitten. Het is namelijk geen boek met een doorlopend verhaal en dat is gelijk wat mij stoorde. Ik ben geen toilet-lezer, dus korte hoofdstukjes zijn niet zo aan mij besteed. Het is een grappig boek, de schrijfwijze is spot-on en als kattenliefhebber echt de moeite waard. Het enige minpunt? Geen verhaal dat de aandacht vasthoudt.

Poes - Midas Dekkers Titel: Poes
Auteur: Midas Dekkers
Verschenen: December 2001
Pagina’s: 128

Rating: 7/10

 

Mijn achterlijke kat Lola – Sylvia Witteman

Katten zijn net vrienden: ze jatten eten van je bord, ze willen aandacht als je geen zin hebt en vice versa, ze liggen te slapen op een krant waar je al anderhalf uur naar zoekt en ten slotte gaan ze dood, met achterlating van een diep en machteloos verdriet. Na vele vergeefse bezoeken met haar stokoude witte kater Harry aan een dierenarts die ‘geen dier kan doodmaken’ legt Harry begin deze eeuw toch nog op nogal curieuze wijze het loodje. Nooit meer een nieuwe, besluit Witteman, want verdriet is er immers al genoeg. Maar haar kinderen blijven steeds snerpend zeuren om een huisdier, en die twee ‘tamme’ ratten in Den Haag blijken bepaald niet de oplossing. Met veel omtrekkende bewegingen weet Witteman de aanschaf van een kat nog jaren uit te stellen, maar eenmaal beland in een groene buitenwijk van het verre Washington komt het er toch van, zelfs met twee katten tegelijk: de inmiddels legendarisch domme, dikke Lola, en haar schrandere, atletische broertje Ziggy. Ziggy wordt al spoedig doodgereden en begraven in de zonnige achtertuin, het gezin radeloos van smart achterlatend. Jarenlang regeert Lola vervolgens haar imperium alléén; slapend, in de weg liggend, of scheel kijkend van onbenulligheid. Dan arriveert het kleine streepjespoesje Siepie, en ontvouwt zich een koningsdrama dat door 100 000 volgers op Twitter gevolgd wordt. Kattenliefde is een klassiek literair thema. Tijd voor een bundeling van Wittemans kattenobservaties, aangevuld met een keur aan dierenverhalen.

Een boek vól met kattencolumns klinkt als een boek naar mijn hart. In mijn achterlijke kat Lola beschrijft Sylvia Witteman op humoristische wijze de belevenissen omtrent haar gezin en onder meer kat Lola. Ikzelf had nog nooit werk van Sylvia gelezen en ik moet bekennen dat ik niet van plan ben dat na dit boek nog eens te doen. Sommige columns zijn briljant, waar de meesten voor mij toch net dat extra stukje missen wat maakt dat ik verder wil lezen. Het voelt niet af. Daarentegen is dit boek wel de inspiratie geweest voor mijn blog, want mijn gedachte was: als zij met zulke columns een boek kan verkopen, dan kan ik dat beter. Zonde van de tijd? Nee! Maar wel een gevalletje om te lenen in de bibliotheek en niet zelf te kopen.

Mijn achterlijke kat Lola - Sylvia Witteman

Titel: Mijn achterlijke kat Lola
Auteur: Sylvia Witteman
Verschenen: april 2016
Pagina’s: 240

Rating: 6.5/10

 

Dagboek van een poes – Remco Campert

In Dagboek van een poes is Poef aan het woord, een oplettende poes die met het verteltalent en de opmerkingsgave van haar geestelijk schepper vertelt over haar dagelijks bestaan. Poef gunt ons een kijkje in het leven met Staartloze Tweebenigen, zijn huisgenoten Rok en Bril en ook de rode kater Harry, de Terreur van de Tuinen. Ze vult haar dagen met muizen vangen, vluchten voor het Dreigend Ding (de stofzuiger), af en toe een vaas omgooien of een praatje aanknopen met een andere kat. Dagboek van een poes wordt op dit bijzondere luisterboek op levendige wijze voorgelezen door de schrijver zelf. Door Camperts elegante voordracht en onnavolgbare inlevingsvermogen groeit Poef uit tot de aandoenlijkste poes in de Nederlandse literatuur.

Nadat ik mijn beklag over de tegenvallende Sylvia Witteman had geuit, kreeg ik de tip van mijn manager om dagboek van een poes eens te lezen. Wederom, geen 500 pagina’s tellende roman, maar een dun boekje met korte verhalen. Remco Campert heeft echter wel een andere invalshoek gekozen, namelijk die van de kat zelf. Je leest wat de kat denkt van de dingen die om hem heen gebeuren. Ik vond het een leuk perspectief, omdat ik zelf ook hou van het vermenselijken van Charlie en het invullen wat ze denkt. Het is een vermakelijk boekje, maar ook hier gaat op dat ik liever wel de 500 pagina’s tellende romans lees.

Dagboek van een poes - Remco CampertTitel: Dagboek van een poes
Auteur: Remco Campert
Verschenen: Augustus 2012
Pagina’s: 64 (told ya)

Rating: 7.5/10

 

Geen absolute must-reads deze keer, maar wellicht zijn korte verhalen de beste manier om te vertellen over de kat. Dat lijkt in ieder geval zo onder de Nederlandse schrijvers. Ik geef echter nog niet op en zet mijn zoektocht naar de ultieme kattenboeken voort. Ik zal Charlie eens vragen wat zij ervan denkt.

Heb jij favoriete dierenboeken of tips? Let me know!

Previous Post Next Post

No Comments

Leave a Reply