Algemeen

Waarom je je linkerbeen inruilt voor je zieke kat

De ergste momenten in het leven van een kattenliefhebber zijn de momenten dat je harige wederhelft zich beroerd voelt. Dit fenomeen had ik nooit zo goed begrepen totdat ik zelf bij de categorie eigenaars hoorde. Neem van me aan dat je ontzettend veel gaat houden van zo’n beestje. Dus zodra de kat ziek wordt draait de hele wereld even daarom. Ze hebben helaas niet het vermogen om je te vertellen wat er aan de hand is. Je ziet het aan een verandering in eten of gebrek daaraan vaak. Gedrag en ontlasting zijn twee factoren die minstens net zo veelzeggend zijn. Maar uiteindelijk is het zo simpel als vertrouwen op je instinct dat gelijk weet wanneer het foute boel is.

De uitspraak waaraan je kunt merken dat iemand geen dieren om zich heen gewend is gaat als volgt: het is toch maar een <insert diersoort>.. 
Ja, maar wel mijn <insert diersoort>, waar ik een band mee heb en die ik verdomd goed ken. Mijn <insert diersoort> is er als ik thuis kom en als ik me niet lekker voel. Sommigen beschouwen het zelfs als hun kindje. Vind ik wat ver gaan, maar de essentie snap ik wel.

Alles voor de kat (/hond, kip, paard, cavia)

Een paar maanden geleden was de kat van mijn toenmalige collega helemaal van de kaart doordat al zijn tanden er opeens uit waren. Mijn collega was minstens net zo van de kaart en wilde graag weer naar huis om bij ‘t beestje te zijn. Hier en daar werden wat wenkbrauwen opgetrokken, maar voor mij was ‘t exact wat ik ook zou doen. Stel je voor dat jij al je tanden opeens kwijt was en je vriend(in) zegt, ey succes he DOEI. Of een andere collega wiens hond* plotseling hondsberoerd (pun intended) werd. Je keert gewoon je hele spaarpot om, om je <insert diersoort> beter te maken. Overigens is het wel zuur als je dier daarna weer vrolijk rondhuppelt en jij blut bent, maar je doet het met liefde. Je vergeeft ‘t jezelf simpelweg nooit als je niet alles gedaan hebt.

Charlie de kat

Zieke Charlie

De eerste keer dat Charlie niet lekker was is nog niet zo heel lang geleden. In onze krap twee jaar samen heb ik in m’n handjes mogen knijpen met haar gezondheid. Zo moest ik op een nacht naar de wc, die dingen moeten ook gebeuren, toen ik troep op de grond zag liggen. Ik deed het licht aan en zag gelijk dat ze zowel haar maag als haar darminhoud gedumpt had. Stond ik daar om 4 uur ‘s ochtends diarree te scheppen en de vloer van kots te ontdoen. In de tijd die ze bij me was, had ze nog nooit aan diarree gezeten. Laat staan dat het diarree en kots tegelijk was.

Het deed me toch goed toen ik op de vloer ging zitten en Charlie me opzocht. Ze begon te knorren en haar staart zwiepte weer vrolijk in het rond. ‘Lekker dan’, dacht ik. ‘Jij hebt niet over 2 uur de wekker staan om naar je werk te gaan.’ Maar mijn gevoel van opluchting overwon. Als ze zo happy was dan zou het vast snel over zijn. Even later zat ik dan ook met een pre-ontbijt maal op de bank met Charlies lievelingskleed op schoot, toen ze besloot daar te willen komen liggen. Dus zo zat ik daar om kwart voor 5 met een kop thee, enorme slaap en een tevreden kat op schoot. Maar, net zoals de rest van de kattenliefhebbers: ik zou het zo weer doen.  

*die vinden we ook leuk

Previous Post Next Post

You Might Also Like

No Comments

Leave a Reply